We vliegen door het leven, altijd de kortste weg, altijd de snelste weg.
Zelfs onze vrije tijd plannen we vol.
De voorbije weken duwde Wim Lybaert op de pauzeknop met de Columbus …
Met deze woorden startte het programma van Wim Lybaert op één waarin hij met zijn omgebouwde schoolbus voor vier dagen erop uit trok met een bekende Vlaming.
Bestemming? Het toeval!
Gedurende deze vier dagen kwamen de BV’s volledig tot zichzelf, lieten ze dieper in zichzelf kijken en kwamen ze stilaan tot de conclusie dat het eigenlijk helemaal niet de bedoeling was om de eindbestemming te halen.
Of zoals Lybaert zelf zegt: “Zolang we ons maar amuseren”
Website één/De Columbus

Diep vanbinnen wil iedereen het doen …

Met dit programma maakt Lybaert een statement dat we soms eens op de pauzeknop moeten drukken in ons leven.
De populariteit van het programma toont ook dat velen onder ons met dezelfde gedachte spelen.
Als ik links en rechts eens rondvraag onder bekenden merk ik een zekere jaloersheid op deze gedachte en zelfs soms de drang om het doen, maar niet te durven.

Niet denken maar doen!

Ik ben van mening dat we hier eigenlijk niet teveel over moeten nadenken, maar gewoon moeten doen!
Op welke manier kunnen zelf op de pauzeknop druk tijdens ons dagelijks leven?

  • Neem eens de trein ipv de auto als je naar een grootstad moet;
  • Neem eens de fiets als je op boodschappen gaat en kijk rond en geniet;
    (+ naar de weg voor je eigen veiligheid)
  • Leer nee zeggen en kies soms eens voor jezelf;
  • Start een moestuin(tje);
  • Plant enkele zonnebloempitten in je (moes)tuin en geniet van hoe een gigantische bloem tevoorschijn komt;
  • Ga onbezonnen op vakantie. Pak in vertrek en rij naar “nergens” en geniet van wat op je pad komt;
  • Ga eens basic kamperen met je kinderen voor één nacht en geniet van elkaar
    (of met je lief en geniet van elkaar);
  • Ga op reis in eigen tuin en geniet van hoekjes waarvan je niet wist dat ze zo fascinerend zijn.

Is dit het nu?

Diep vanbinnen weet iedereen die er nu nog niet bij stil staat dat de huidige manier van leven in de maatschappij niet houdbaar is.
De rush-rush mentaliteit in combinatie met het altijd gelukkig moeten zijn van heden ten dage is niet ideaal.

Onlangs was ik op bezoek bij één van de grootste bedrijven in België die ervoor zorgen dat we kunnen telefoneren, tv kijken en op het internet kunnen.
Zoals ik in één van mijn tips aanhaal was ik met de trein naar daar gereisd en kwam ik super-relaxed aan op mijn bestemming.
Ik was wat vroeg en nam plaats op een bankje voor het gebouw en hield de boel wat in de gaten.
Wat ik zag waren honderden mensen die in lange rijen één voor één met hun badge binnen gingen met hun gezicht naar de grond gericht of verzonken in hun smartphone.
’s avonds herhaalde dit scenario zich (uiteraard in omgekeerde richting).
Dan denk ik: “Is dit het nu?”
Dag in, dag uit hetzelfde scenario die zich bijna tot op de minuut identiek afspeelt.
Ok, misschien zitten er mensen tussen die zich zeer gelukkig voelen hierbij (waarom ook niet), maar mijn idee van “het leven” is toch anders.

Daarom een oproep aan iedereen: Doe eens als Wim en druk soms op pauze!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s