Is volledig zelfvoorzienend zijn (nog) mogelijk?


Is het een droom, een enthousiast idee of een reëel plan om (ooit) volledig zelfvoorzienend te worden hier in de Benelux?
Laat ons er van uit gaan dat we geen plannen hebben om ergens op een berg in Canada te gaan zitten of een haciënda te kopen in Spanje. De reden waarom we hier van uit gaan is omdat het dit voor ons momenteel -met kleine kinderen- geen optie is.
Er zijn 5 grote peilers in het verhaal van zelfvoorzienend en onafhankelijkheid:

Waar moeten we rekening mee houden als we (volledig) zelfvoorzienend willen zijn?

  • Klimaat;
  • ruimte;
  • transport;
  • financiën;
  • Wetgeving.

 

Klimaat

Dat het moeilijker is om op een ijsvlakte op Antarctica of een woestijnland in Afrika zelfvoorzienend te worden lijkt me logisch.
Op vlak van klimaat hebben we in onze contreien eigenlijk geluk. Met een gematigd klimaat is het voorzien in eigen voedsel een stuk evidenter. En laat dat nu net een meevallertje zijn hier.

 

Ruimte

Om zelfvoorzienend te zijn hebben we nood aan (veel) ruimte. Laat ons vertrekken vanuit een gezin met 4 personen. Hoeveel vierkante meter moestuin zou je nodig hebben om een volledig jaar in al je groenten te voorzien? Sommigen spreken van 40m2 per persoon, andere dan weer van 300m2.
Ik ben er nog niet uit en zie het eigenlijk niet zitten om er achter te zitten rekenen. Het zou me misschien wel een moedeloos gevoel geven en dat wil ik niet.
We slagen er momenteel in om een 6-tal maanden per jaar in onze groenten te voorzien. Doelstelling is en blijft om 100% zelfvoorzienend te zijn op dat vlak.

Gaandeweg is er ruimte bij gekomen. Niet enkel in de achtertuin kweken, maar ook op het volkstuinpark.
Nu heb ik het voorstel gekregen van iemand om zijn (leegstaande) serre te gebruiken. Een mooie glazen serre van 3 op 6. Hiermee zou ik opnieuw onze ruimte kunnen uitbreiden, maar tegelijk meer verplaatsing op de nek halen, want de serre staat op 8km van onze deur. Daarom zit ik hier nog in de “denk-fase”.

 

Transport

Aansluitend op bovenstaand vraagstuk van de serre volgt natuurlijk transport.
Al is het de bedoeling om zo weinig, of beter gezegd, om zo efficiënt mogelijk te verplaatsen kan je er niet van onder dat je “verre” verplaatsingen moet doen. Om te werken bijvoorbeeld moeten wij elk 2x25km rijden. Dat is dus 100km per dag om ons inkomen te hebben.
Omdat de brandstofprijzen tegenwoordig de pan uit swingen kijken wij continue naar alternatieve manieren om ons te verplaatsen. Zo doe ik het woon-werk verkeer zo veel als mogelijk met de motor. Dat ding verbruikt maar liefst 55% minder dan mijn wagen.
Ook mijn echtgenote gaat tegenwoordig met de fiets naar het werk. Op die manier besparen we op onze transportkosten. We hebben uiteraard ook nog een wagen, want door de sneeuw met de motor lijkt mij niet ideaal. Ook een houten balken vervoeren op de motor zou oom agent wel eens de wenkbrauwen doen fronsen natuurlijk 😉

 

Financiën

Hier komt de kat op de koord. Hoe romantisch het allemaal moge klinken, een zelfvoorzienend leven kost geld. Akkoord, elke tomaat die je niet hoeft te kopen is ene die je uitspaart, maar toch blijven de rekeningen komen.
Daarom blijven wij beide aan het werk. We zoeken wel manieren om ons inkomen meer te verdelen zodat we niet afhankelijk zijn één broodheer.

Daarom start ik binnenkort met een nieuwe opleiding om mijn horizonten, en vooral kennis, te verruimen en is mijn vrouw aan het kijken om zelfstandig in bijberoep iets te ontwikkelen, maar daar later meer over.

Regelmatig kom ik op websites, video blogs of lees ik boeken waar mensen bewijzen dat ze volledig zelfvoorzienend zijn geworden.
Kritisch als ik ben ga ik dan ook op zoek naar achtergrondinformatie over de persoon zelf.
Regelmatig kom ik dan tot de conclusie dat bepaalde mensen een ganse geschiedenis hebben. Dat is natuurlijk volkomen normaal, maar dan vind ik wel dat men daar open over moet zijn.
Enkele voorbeelden zijn: Een volledig zelfvoorzienend iemand die een hoge goed betaalde functie had in het leger. Iemand op weg om zelfvoorzienend te worden die een groot zakenman en CEO bleek te zijn, maar het roer volledig omgooide of een zelfstandig Amerikaans houtskeletbouwer die jaarlijks halve dorpen moest herbouwen na doortocht van een orkaan.
LET OP: geen probleem dat die mensen een andere levensstijl kiezen en ik zal niemands rekening maken, maar is het niet wat makkelijk om anderen te vertellen hoe ze moeten besparen terwijl je zelf jaren kaviaar zat te eten in de meest chique restaurants? Dat wringt dan wel wat vind ik.

Het meer zelfvoorzienend en onafhankelijker worden is een werk van jaren, zo niet een levenswerk waar je continue moet (her)evalueren of alles nog volgens plan loopt.
Loop dus niet in de val van mooie foto’s en video’s van enkelingen die ‘het’ bereikt hebben.

 

Wetgeving

Naast de kat die op de koord kwam hierboven komt er nu nog een aap uit de mouw, namelijk onze wetgever.
Gaandeweg loop ik tegen beperkingen die door de wet worden opgelegd.
Enkele voorbeelden:

  • Een kleine windmolen mag enkel met een vergunning, maar die worden omzeggens niet afgeleverd;
  • Zonnepanelen mogen niet volledig onafhankelijk van het stroomnet geplaatst worden;
  • Een huis moet aangesloten zijn op nutsvoorzieningen;
  • Verkoop van je gekweekte groenten is streng gereglementeerd;

Daarom is het altijd van belang om eerst de wetgeving na te kijken alvorens je een bepaald project gaat uitvoeren! Je zou niet de eerste zijn die van een kale reis terugkomt.

3 Comments

  1. ien smits says:

    Iedereen heeft recht op een lapje grond, maar helaas denkt de meerderheid niet zo. Vreemd genoeg moet je bijna miljonair zijn om zonder geld te kunnen leven, zoals arme keuterboertjes vroeger. Nog een tip: ga ergens wonen waar een ziekenhuis in de buurt is, en een tandarts…Succes!

    Liked by 1 persoon

    • Eigen moestuin says:

      “Vreemd genoeg moet je bijna miljonair zijn om zonder geld te kunnen leven, zoals arme keuterboertjes vroeger.”

      Dat is een mooie paradox die je hier geeft. Hier had ik nog niet bij stil gestaan, maar het klopt wat je schrijft.
      En een geluk dat het ziekenhuis hier in de achtertuin staat, ook aan tandartsen geen gebrek. Al duurt het drie maanden om te mogen gaan 😉

      Liked by 1 persoon

      • ien smits says:

        Komt omdat ik aan het buitenland dacht, ik heb ooit in Portugal gewoond en daar was het dichtsbijzijnde ziekenhuis drie uur rijden. En wij hadden een buurman die door een insect gebeten was en de reis daar naartoe dus niet overleefd heeft. Daar sta je eigenlijk nooit bij stil, bij zoiets “onschuldigs”.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: