Einde van de moestuin (op locatie) en een nieuw plan


Al enkele jaren had ik een moestuin op een 3-tal kilometer van huis. Een volktuin die ik huurde van de stad.
Vorige week heb ik beslist om de huur van het tuintje stop te zetten. Waarom?

Het was zo’n drie-en-een-half jaar dat ik het perceeltje huurde. Ik gebruikte het om groenten te kweken die relatief weinig onderhoud vragen en die ik enkele dagen gerust zonder water kon laten.
Zo kweekte ik er voornamelijk aardappelen, pompoenen, wortelen, spruiten, enz.
Toch heb ik besloten om het tuintje stop te zetten.

heen en weer sjouwen

Grootste reden is dat de verplaatsing naar en van de moestuin een obstakel is. Als je je moestuin in je achtertuin hebt, dan heb je maar de achterdeur open te trekken om aan de slag te gaan. Thuis heb je ook elektriciteit, stromend water en een toilet. Dingen die op de volkstuin niet aanwezig zijn.

Thuis heb je ook al je materiaal bij de hand. Je bent niet genoodzaakt om gereedschappen dubbel aan te kopen. Ik heb hier (bijna) alles dubbel liggen. Want, heen en weer lopen met gereedschap naar de volkstuin was ook niet ideaal. Gaandeweg kocht ik dus gereedschappen bij.

Het alziende oog

Een ander iets was het alziend oog. Er is veel sociale controle op de volkstuin. Dat is op zich niet slecht. Iedereen houdt zich zowat aan de (ongeschreven) regels. Toch brengt dat ook soms ergernis met zich mee. Automatisch komen er leiders en volgers. Leiders die vaak niet weten waar het leiden eindigt en het bemoeien begint.

Ikzelf had hier op zich weinig last van, omdat ik op “kalme” uren naar de moestuin ging. ’s avonds laat of net heel vroeg op de ochtend. Maar, bij de babbeltjes was het iets wat vaak naar boven kwam bij andere huurders.

Dit was niet de bedoeling van het project

In eerste instantie werd het project van de volkstuin hier in de stad opgericht om mensen die zelf geen (achter)tuin hebben toch de mogelijkheid te geven om te tuinieren (en ook om aan bepaalde groene voorwaarden te voldoen als stad).
Ik heb het altijd wat moeilijk gehad met het feit dat ik zelf een tuin heb waar ik in kan (moes-)tuinieren en ik toch nog een perceel huurde. Dit was niet de initiële bedoeling van het project, dus sta ik met veel plezier het perceel opnieuw ter beschikking aan iemand die niet de ruimte heeft thuis.

conclusie

Het huren van een volkstuin op locatie is leuk, sociaal en geeft je op slag een stuk grond waarop je kan kweken zonder dat het een fortuin kost. Ik betaalde €25 per jaar.
Maar, zeker als je een eigen tuin hebt, is het niet altijd praktisch. Voor mensen zonder tuin is het een openbaring.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.