In de golven van de coronacrisis kregen we maatregelen opgelegd vanuit de overheid, maar hoorden we even vaak de uitspraak “we rekenen op het gezond verstand van de mensen”. Het is al meermaals gebleken dat dat niet het beste uitgangspunt is. Politieke moed ontbreekt om op dat moment een onpopulaire meetregel te treffen. Daarom gaat men de bal in het kamp van de bevolking leggen. In dit artikel mijn idee en enkele verklaringen waarom, het volgens mij, niet altijd een goed idee is om ons de keuze te geven.

We houden geen rekening met oorzaak-gevolg.

We leven het leven volgens de wet van oorzaak en gevolg, maar het is niet altijd makkelijk om te voorspellen welke oorzaak tot welk gevolg zal leiden. Sommige mensen zijn gewoon beter dan anderen in het overwegen van mogelijkheden en daarover na te denken bij het nemen van de juiste beslissing. Dit kunnen zowel de onmiddellijke gevolgen zijn of gevolgen op de lange termijn.

Het is bijvoorbeeld helemaal niet verstandig om een ​​gloeiend hete koffie op een laag tafeltje te zetten terwijl de kleuter rondloopt, maar sommige mensen zien het risico van een ongeluk gewoonweg niet. Denk hierbij ook aan het nemen van Coronamaatregelen, we zien dat mensen in grote groepen gaan shoppen en samen in ellenlange wachtrijen gaan staan. Simpelweg omdat ze pure wiskunde gebruiken. We hebben de neiging om de cijfers die we horen te herrekenen naar onze eigen situatie. Daardoor krijg je de illusie dat het risico zeer klein is.

Er zijn natuurlijk momenten waarop de “beste” beslissing een kwestie van een persoonlijke keuze is. Een jongere die zijn weekenden al feestend doorbrengt, kan door anderen als roekeloos worden beschouwd. De onmiddellijke gevolgen van dronken gedrag en katers, en de gevolgen op langere termijn van het niet sparen van inkomen, kunnen ertoe leiden dat anderen over hen oordelen dat ze geen gezond verstand hebben. Maar, de jongere kan het als “gezond verstand” beschouwen om eropuit te gaan en te genieten van het leven.

We houden geen rekening met oorzaak-gevolg.

We zijn beter in het geven van advies dan het opvolgen ervan.

We maken foute keuzes die indruisen tegen alle gezonde redenering. Dat doen we vaak op basis van emoties, instincten of ons onvermogen om verleiding te weerstaan.

We geven advies, maar we volgen ons eigen advies niet op. En we aanvaarden het advies van anderen niet. Neem nu de persoon die men interviewt op het nieuws die klaagt dat het te druk is in winkelstraten, terwijl die er zelf midden in staat. Het is vaak gemakkelijker om te weten wat je moet doen dan om het effectief te doen. Dat komt omdat we feilbaar zijn. We zijn simpelweg niet in staat om te handelen op wat we als de ideale maatregel beschouwen.

We zijn koppig tegenover nieuwe of tegenstrijdige informatie.

Een persoon kan worden beschouwd als iemand met een gebrek aan gezond verstand als ze blijven geloven dat ze beter af zijn als ze anders denken. We zeggen vaak dat zo iemand “op zijn manier vastzit” en niet in staat is om z’n idee te veranderen.

Aan de andere kant kan iemand die vast zit in zijn eigen manier van denken, van mening zijn dat anderen geen gezond verstand hebben, omdat ze geen nieuwe manieren van doen of nieuwe ideeën willen aanvaarden.

Iets soortgelijks gebeurt wanneer we “fake-nieuws” horen en ervoor kiezen het te geloven zonder de informatie te verifiëren. Als het aan het licht komt dat het nieuwsbericht eigenlijk niet klopte, betekent dit niet automatisch dat we er niet meer in geloven. Denk hierbij aan grote complottheorieën. Daarom verspreidt foute informatie zich zo snel en is het zo moeilijk te bestrijden. Om “fake-nieuws” te ontkrachten moet je niet alleen bewijzen dat de oorspronkelijke informatie onjuist is, je moet ook vechten tegen de onwil van een persoon om toe te geven dat ze het bij het verkeerde eind hadden door het te geloven.

We zijn egoïstisch

Er zijn momenten dat egoïsme een goede zaak is , maar er zijn ook momenten waarop het kan lijken alsof iemand geen gezond verstand heeft.

Het moet duidelijk zijn dat egoïstisch handelen vaak in strijd is met wat de meeste anderen acceptabel vinden. Mensen in een lijnbus kunnen hun hoofd wegdraaien voor de zwangere vrouw die net is ingestapt omdat ze hun stoel niet willen afgeven, ook al zouden de meesten het als gezond verstand beschouwen om zonder morren op te staan voor deze dame.

Of wat dacht je van de dronken chauffeur die het leven van andere mensen op het spel zet omdat het gemakkelijker is om zelf naar huis te rijden in plaats van een taxi te bellen.

Al deze voorbeelden getuigen niet echt van gezond verstand, en toch gebeuren ze regelmatig. Daarom is het fout van een overheid om tijdens een crisissituatie op “het gezond verstand” te rekenen …

Prudentia (Voorzichtigheid – verstandigheid – wijsheid)

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: